close

Asides

ne tür kumar lisansı alınabilir borsa 3

borsanın kumar olması sayfa 9 ekşi sözlük

Fıkrasının (f) bendinde, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenen dolandırıcılık suçunun nitelikli kabul edileceği belirtilmişse de, fiilin dolandırıcılık sayılabilmesi için, fail tarafından mağduru aldatan hileli davranışların ortaya koyulması gerektiği gözardı edilmemelidir. Önemli olan burada failin, dolandırma kastıyla mağduru hileli hareketler yaparak esaslı hataya düşürüp düşürmediğidir. Gerçekte alışveriş yapılmış, ancak sonra kripto para kaybolmuşsa, ya hırsızlık veya güveni kötüye kullanma suçundan bahsedilebilir. Bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle nitelikli hırsızlık ile nitelikli dolandırıcılık suçlarını birbirinden ayırmak gerekir. Nitelikli dolandırıcılık suçunda, bilişim sistemlerinin kullanması suretiyle hileli davranışlar icra eden fail tarafından mağdurun aldatılması gerekmektedir. Fail, bu şekilde bir aldatma olmaksızın mağdurun rızası hilafına taşınır malını, örneğin parasını kendisinin veya başkasının hakimiyet alanına geçirebilir.

İşte bu aşamada nitelikli hırsızlık suçu gündeme gelecektir. Mağdurun sahibi olduğu kripto paranın zilyetliğini, muhafaza etmesi veya belirli bir şekilde kullanması amacıyla aracı kurum kabul edilen kripto para platformuna bıraktığı düşünüldüğünde, TCK m.155/2’de düzenlenen nitelikli güveni kötüye kullanma suçu gündeme gelecektir. Çünkü hırsızlık suçunda; zilyedinin rızası olmadan taşınır malın kendisine veya başkasına yarar sağlamak amacıyla bulunduğu yerden, platformdan, cüzdandan veya bilişim sisteminden alınması gündeme gelir. Nitelikli hırsızlık suçu ile banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçu arasında da fark vardır. TCK m.245/1’de düzenlenen banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunda fail, başkasına ait bir banka veya kredi kartını her ne şekilde olursa olsun fiilen eline geçirmeli veya bu kart failin tasarruf alanında bulunmalıdır. Fail, kart sahibinin rızası olmaksızın kartı kullanmak veya kullandırtmak suretiyle yarar sağlamalı veya sağlatmalıdır. Burada failin kartı hukuka aykırı ele geçirip geçirmemesi önem taşımaz.

Baskı altında kalmadan bir hayat yaşardı. Ve bizlerden güçlü, bizlerden daha özgüveni yüksek. Bu bir süre sonra ülkenin gücünü bile etkiler. Ancak borsaya gelip bir hisse senedi almak, özünde bir şirkete ortak olmaktır. Bu ortaklığın anlamı ise, sahip olunan pay nispetince, şirketin geleceğini ortak olmaktır.

  • Ancak, 160 ıncı maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen suçtan dolayı soruşturma ve kovuşturmalar Kurumun veya Fonun yazılı bildirimi üzerine veya gecikilmesinde sakınca görülen hallerde re’sen Cumhuriyet savcılarınca yapılır ve Kurum ve Fon haberdar edilir.
  • Çok fazla olumluluk önyargısına da düşmeyelim.
  • Sistem bir tür akıllı telefonlara yüklenen uygulamalar gibi düşünülebilir.

Bunun dışında, kullanıcıların paylaşması gereken herhangi bir kişisel bilgi bulunmamaktadır. BIST Katılım 30, BIST Katılım 50, BIST Katılım 100, BIST Katılım Sürdürülebilirlik ve BIST Katılım Temettü endekslerinde yer alan payların endeks dönemi başındaki ağırlıkları %10 ile sınırlandırılmaktadır. Endeks dönemi içinde ise ağırlığı %15’i aşan pay olursa, %15’i aşan payların ağırlıkları %10’a çekilmektedir. Katılım ve temettü temalarına birlikte yatırım yapmak isteyen yatırımcılara yönelik olarak ise BIST Katılım Temettü Endeksi oluşturulmuştur. Endeksin kapsamı, BIST Katılım Tüm ve BIST Temettü endekslerinin seçim kriterlerini birlikte sağlayan şirketlerin paylarından oluşmaktadır. Bu tarz şirketlere yıl önce yatırım yapmış olsaydınız, bugün tatmin edici bir getirinin üzerinde oturuyordunuz. Üstelik onca kriz yaşamış olmamıza rağmen. İşte biriktirmenin önemi burada ortaya çıkıyor. Parası olmayan ise bu hisseleri biriktirecek.

Eğer enflasyonun ve faizlerin düşeceğini düşünüyorsanız ve aksi durumda oluşacak riski göze alarak 10 sene paranızı bağlayabilirseniz tabii ki (şartlarınız gerçekleşirse) çok para kazanırsınız. Endeksin kısa vadede (yarın, bir ay sonra, 1 yıl sonra) ne kadar düşeceğini ya da yükseleceğini bilemesem de, bulunduğumuz durumda artık çok da pahalı olmadığımızı düşünüyorum (kuyruk riskleri hariç). Bu geçen zamanda ona bu fikri, bu vizyonu vermek ise sizin göreviniz. Yatırım yapmanın ne kadar önemli ve güzel bir şey olduğunu bu süre içerisinde ona siz anlatacaksınız. Ona finansal okur yazar olmasını öğreteceksiniz.

Sonra oturup hesapladığımda her yıl her ay düzenli alınıp biriktirilen bir hissenin belli bir zaman sonra işleri ne kadar değiştirdiğini fark ettim. Şirketler elde ettikleri kârı ya ortaklarına dağıtır ya da şirket bünyesinde tutarak öz sermayelerine eklerler (otofinansman). Dağıtılan kâr ortaklara doğrudan bir nakit akışı sağlarken, dağıtılmayan kârlar da, şirketin özvarlıklarını artırarak piyasa değerinde artış meydana getirebilir, ki bu artış da sermaye kazancı doğurur. Yatırım yapmaya başladığım 2017 yılında halka arzlar yoktu ve aslında portföyü büyütme konusunda önemli bir kaynaktan yoksunduk. Şimdi bunlar arttı ve daha fazla insan ufak paralarını arttırma olanağına kavuştu. Bu da özellikle yeni başlayanlar ve portföyü büyükmek isteyenler açısından çok önemli bir avantaj. Maddesinde, bu kuruluşların denetimine ilişkin esaslar düzenlenmiştir. Buna göre Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu, elektronik para kuruluşunun merkezinde, şubesinde, temsilcisinde veya dışarıdan hizmet aldığı diğer kuruluşlarda denetim yapmaya yetkili olacaktır.

read more

Yeni Casino Siteleri ᐈ Çevrimiçi Kumarhaneler Nisan 202

Yeni Casino Siteleri ᐈ Çevrimiçi Kumarhaneler Nisan 2024Yeni Açılan On Line Casino Siteleri"ContentOnline Casinoya Nasıl Para Yatırabilirim? Güvenilir Casino Siteleri Nasıl Tanıyabilirim? Sadece Siz İçin
read more

टोपीमा लुकेको भाग्य

डा. कुसुमाकार शर्मा गौतम

‘विवाहको कुरो छिन्न दुलाहा हुने केटा पनि आउने रे !’ भन्ने कुराले मेरो मन ढक्क फुलेको थियो । एक हिसाबले त केटा कस्ता रहेछन् भन्ने थाहा हुने । कालो ? गोरो ? बोली कस्तो होला ? सोचेको भन्दा फरक भयो भने ? म के कम छु र ? स्नातक गरेकी छु । म हर्ष र बेचैनीको दोसाँधमा थिएँ । लाजले मेरो भाव भङ्गीमा फेरिएको थियो । मेरो दशा देखेर बाले मलाई हाँसी हाँसी सोध्नुभएको थियो– ‘छोरी ज्ञानु, तिमीलाई केटामा के खोट नभइदिए हुन्थ्यो भन्ने लागेको छ ?’

‘के कुरा सोधेको त्यस्तो ? केटो वकिल, त्यसमा पनि सरकारी जागिरे । सबै राम्रो भएको सिनेमाको हिरो खोजेर कहाँ पाइन्छ ?’ आमा कड्किनुभयो ।

‘तैपनि छोरीको मनमा केही छ कि भनेर सोध्नु त पर्यो नि !’

बाले आमालाई शान्त गराउँदै हुनुहुन्थ्यो । लाजले गर्दा मेरो मुटुको धड्कन कान र तालुमा बजिरहेको थियो । केही नबोली भुइँमा आँखा गाडेर खुट्टाको बुढी औँलाले भुइँ कोट्याइरहेँ । भाइले जिस्क्यायो– ‘दिदीलाई त चुच्चे नाक भएको र तालुखुइले केटो मन पर्दैन रे !’ मैले भाइलाई चिमोटेँ ।

‘बाहुनको नाक चुच्चे भइहाल्छ नि ! अनि के कपालले खान दिन्छ र ?’ आमाले आँखा तर्दै मलाई हेर्नुभयो ।
‘त्यसो भने त्यस्तो खास केही छैन हो ?’

बाले मलाई खार्नु भो । म चुपचाप बसिरहेँ । मौन सहमति लक्षणम्, सोधाइको क्रम अगाडि बढेन । ठुलो बोझ हल्का भएको महसुस भयो ।
एक दिन अपराह्न घरको छेवैमा रहेको पँधेरामा नुहाई धुवाई गर्न र पानी भर्न गएकी थिएँ । नुहाई सिध्याएर पानी भर्दै गरेको बेलामा तीन जना सुकिला–मुकिला मान्छेहरू मूलबाटो समातेर पँधेरोतिरै आउँदै गरेको देखेँ । गाउँको मूलबाटो त्यही पँधेरो हुँदै हाम्रो घरतिर जान्छ । दुई जना इस्टकोट लगाएका र पछाडिपट्टि ढाडमा छाता झुन्ड्याएका अधबैंसे मान्छे पण्डितजस्ता देखिन्थे । तेस्रो व्यक्तिचाहिँ सर्ट, प्यान्ट, आँखामा चस्मा र ढाका टोपी लगाएका जवान नै देखिन्थे । मलाई शङ्का लाग्यो कहीँ यिनीहरू मलाई नै हेर्न आएका त हैनन् ?
त्यो सोच्ने बित्तिकै मेरो तालु सुक्यो । झटपट गाग्रीलाई डोकोमा राखेर कुद्नै आँटेकी थिएँ । पछाडिबाट आवाज आयो– ‘ए नानी ! मणिराम अर्जेलको घर कता प¥यो ?’ अब भने मलाई पक्कै भयो । बाको नाम सोध्ने यिनीहरू पक्का मैलाई हेर्न आएका हुन् । फर्केर हेरेको त ती जवान केटाले मलाई नै क्वारक्वारती घुर्दै रहेछन् । केही न केही जवाफ त दिनै प¥यो । भनेँ– ‘यो मूलबाटो नछोडी जानुस् । बाँसको झाङ काट्ने बित्तिकै बाटोमुनि ढुङ्गाले छाएको रातो रङ्गको घर देखिन्छ, त्यही हो ।’ कसरी एक सासमै भन्न सकेँ आफैलाई अचम्म लाग्यो । उनीहरू गएपछि म पनि घरतिर लागेँ ।

म घरमा पुग्दा पाहुनालाई बा, आमा अनि सानोबा र सानीमा मिलेर स्वागत सत्कार गर्दै हुनुहुन्थ्यो । पाहुनाहरूलाई आँगनको डिलमा कम्बल बिछ्याएर बसाइएको थियो । हजुरआमाले ‘को हौ ? के हौ ?’ भनेर पाहुनालाई खगी–खगाउ पार्दै हुनुहुन्थ्यो । हजुरआमा बुढेसकाल लागेर आँखा कम देख्नुहुन्छ । त्यही भएर मुन्टो अगाडि तानेर एक एक जनालाई गहिरिएर हेर्दै हुनुहुन्थ्यो ।

म आँगनमा पुग्ने बित्तिकै बाले मलाई देखाउँदै भन्नुभयो ‘यिनी मेरी छोरी ज्ञानु हुन् ।’ गाग्री बोकिराखेकी म कस्तो अप्ठेरोमा परेँ भन्नै सक्तिनँ । लाजले निहुरिएकै अवस्थामा नमस्ते गरेर घरभित्र पसेँ । गाग्री राख्दै गरेको बेलामा भाइ आयो र ‘दिदी ! दिदी ! यी मान्छेहरू तिमीलाई हेर्न आएका हुन् रे ! बाले भनेको । कस्तो गज्जब भयो नि ! त्यो मान्छेको नाक चुच्चे छैन ।’ भनी कानेखुसी गर्दै आँखा सन्कायो । भाइलाई रिसाएको आँखा देखाएँ तर मनमनै खुसी भएकी थिएँ नाक चुच्चे नभएकोमा । फेरि मेरो सोचाइ तालुमा गयो ।’ टोपी लगाएको छ, तालु ?’ मेरो कौतुहलताले सीमा नाघ्दै गयो ।

एकछिन पछि आमा भित्र आउनुभयो । आमालाई म कपडा लगाउन जान्छु भनेर भ¥याङ चढेर माथि आफ्नो कोठामा गएँ । मेरो कोठाबाट पुरै आँगन देखिन्थे । झ्याल खुलै भएकोले मैले पाहुनाहरूलाई पुरै देख्न सक्थेँ । कोठाको एक कुनामा बसेर केटालाई हेरेँ । मनमा कता कता काउकुती लाग्यो । केटा गोरा, राम्रा रहेछन् । टोपी पनि कस्तो सुहाएको । चस्मा लगाउने भए पनि टोपी र चस्माले मुहार झन् खुलेको थियो । म पुलकित भएँ । टोपी झिक्यो भने के होला ? तालु खुइले त नहोस् ।

तालु सम्झने बित्तिकै पूर्व स्मृतिले डो¥यायो । म एसएलसीपछि आई.ए. पढ्न सहर गएँ । त्यही समयमा मैले पढेको विद्यालयले एक जना शिक्षक भर्ना गरेको रहेछ । मेरा बा विद्यालय व्यवस्थापन समितिको सदस्य भएकाले ती शिक्षक मेरो घरमा आऊ जाऊ गर्दा रहेछन् । त्यही मौकामा मेरो बारेमा ती शिक्षकले सबै जानकारी लिएका रहेछन् ।

पहिलो वर्षको जाँच सिध्याएर म घर गएको बेला एक दिन साँझपख मैले नचिनेका एक जना मानिस हाम्रो घरमा आए । त्यतिखेर बा घरमा हुनुहुन्थेन । आमा पनि हजुर आमालाई लिएर स्यानाबाको घरमा जानुभएको थियो । भाइ विद्यालयबाट आइपुगेको थिएन । नचिनेको मान्छे घरमा आउँदा मैले ‘कसलाई भेट्न आउनुभयो ? भनेर सोधेँ ।’

‘तिमीलाई’ भन्ने जवाफले म खुर्मुरिएँ, हतप्रभ भएँ ।

मैले कहिल्यै पनि नदेखेको र नचिनेको मान्छेको जवाफ सुनेर रिस उठेर आयो । तिनको नियत राम्रो नभएको जस्तो लाग्यो । यसका साथै मलाई डर लाग्न थाल्यो– ‘मैले त तपाईंलाई आजभन्दा पहिले कहिल्यै पनि देखेकी छैन । नचिनेको मान्छेलाई किन भेट्नुप¥यो ?’ मेरो आवाजमा उत्तेजना र डर मिसिएको थियो ।

‘मैले त ठट्टा गरेको । म यहीँको विद्यालयमा शिक्षक छु । बुवासँग गफ गर्न मन लागेर आएको । सधैँ बुवाले तिम्रो बारेमा कुरा गर्नुहुन्थ्यो । आज भेट भयो ।’ बोल्दा पनि उछिट्टिएका दाँत, चुच्चे नाक र खुइलिएर चिल्लो भएको टाउको देख्दा कति कुरूप मान्छे रहेछन् भन्ने लाग्यो । रूपको साथसाथै बेहोरा पनि गएगुज्रेको लाग्यो ।

‘म आएको थिएँ भनेर बुवालाई भनिदिनू ।’ भनेर ती शिक्षक हिँडे । त्यो दिनको घटनाले एउटा कुराको शङ्काले घर ग¥यो मेरो मनमा । ती शिक्षकको नियत मसँग विवाह गर्ने त होइन ? त्यो सोचाइले मेरो मन अत्तालियो । चुच्चे नाक र तालु खुइलेप्रति घृणा जाग्यो । बा आएपछि ती शिक्षकको नियत र बेहोरा राम्रो नभएको भनेर गुनासो गरेँ । बाले त्यस्ता केटासँग विवाह नगरिदिऊन् भनेर भाइलाई ‘मलाई त चुच्चे नाक र तालु खुइले मन पर्दैन भन्दिनु बालाई’ भनेर सम्झाई रहेँ ।

म स्मृतिमा डुबिरहेको बेला आमाले कोठामा आएर ‘ज्ञानु !’ भनेर बोलाउँदा झसङ्ग भएँ । आमा खुसी देखिनुहुन्थ्यो ।’ज्ञानु ! केटाले तँलाई मन पराए रे ! हामीलाई पनि केटा राम्रै लागे । तँलाईं कस्तो लाग्यो ?’

‘मैले के भन्नु ? हजुरहरूले राम्रै देख्नुभएको रहेछ । ठिकैजस्ता छन् ।’ मेरो बोली फुट्यो ।

‘कुरो मिलेपछि भोलि नै टीकाटालो गर्ने भन्नुहुन्छ उहाँहरूले । आज यहीँ बस्ने रे !’ यति भनी आमा बाहिर जानुभयो ।

‘यहीँ बस्ने रे ?’ मनमनै दोहोर्याएँ । यहीँ हाम्रो घरमा ? मलाई किन हो किन राम्रो लागेन । कता कता डर पनि लाग्यो । त्यहीबेला सानीमा म भएको कोठामा आउनुभयो र भन्नुभयो ‘केटा सोमतिला र खुला दिलका रहेछन् । तलाईं राम्रोसँग पाल्ने छन् । भाग्यमानी रहिछेस् ज्ञानु । खानेपिउने र सुत्ने व्यवस्था हामी कहाँ गर्ने हो । सहयोग गर्न तँ पनि आइज तल ।’ पाहुना सानिमाको घरमा बस्ने भन्ने भनाइले मलाई चरम खुसी दियो । ‘हस्’ को भावमा मैले टाउको हल्लाएँ ।

कपडा लगाएर म पनि सानिमालाई सहयोग गर्न आमासँगै कान्लामुनि सानाबाको घरमा गएँ । खाना खानु अगाडि सानिमाले मलाई र केटालाई कुरा गर्न आफ्नो कोठामा एक्लै पारिदिनुभयो । म त लाज र डरले भुतुक्कै भएँ । मेरो सास माथिको माथि, तलको तल अड्कियो । मैले केटालाई हेर्न त कता हो कता केटाको खुट्टा मात्रै हेर्न सकेकी थिएँ । निलो रङको मोजा र निलै रङको पाइन्टको मोता मात्रै देखेकी थिएँ । केटालाई पनि के भन्ने ? के सोध्ने ? भनेर बचैनी बढेको अडकल गरेँ । आफूले लगाएको हातेघडीको चेन खोल्दै लगाउँदै गरे धेरै बेर ।
‘मलाई ईश्वर भन्छन् अनि तिमी ?’

म झसङ्ग भएँ– ‘मलाई ज्ञानु ।’

‘म वकिल हुँ । छिमेकी जिल्लामा काम गर्छु । मलाई त तिमी राम्री लाग्यौ । म कस्तो छु ?’

मलाई झन् सरम लाग्यो । मुठ्ठी कसेँ । भुइँ कोट्याउँदा कोट्याउँदा अब त नङ नै खिइसक्यो तैपनि केही त भन्नै प¥यो अनुहार रातो पार्दै भनेँ– ‘राम्रो’ । धन्न त्यही बेला आमाले बोलाउनुभयो भान्सामा ।’ म भान्सामा जान्छु है ?’ भनेर दौडिएँ । भान्सामा दौडेर पुग्दा स्याँ स्याँ भएकी थिएँ । मेरो हालत देखेर आमा र सानिमा मरीमरी हाँस्नुभयो । मलाई भने केटाप्रति माया जागेर आयो । पहिलो नजरमा पिरती बस्यो भनेको यही हो कि ? मैले आफैलाई भाग्यमानी ठानेँ ।

भोलिपल्ट बिहानै टीकाटालोको कार्य सुरु भयो । बाआमाले हामी दुईलाई टीका लगाइ दिइसकेपछि बाले हजुरआमालाई– ‘केटाकेटीलाई तपाईंले पनि टीका लगाइदिनुस् आमा’ भन्नुभयो । हजुरआमाले टीका दाहिने हातमा लिएर केटातिर बढाउनुभयो । आँखाले निधार ठम्याउन नसक्दा देब्रे हात अगाडि बढाउनुभयो । देब्रे हातको औँलाले केटाले लगाएको ढाकाटोपी खसाइदियो ।

त्यो दृश्य देखेर सबै हतप्रभ र निःशब्द भए । सबै छक्क परे । केटाको अगाडिको तालु त पुरै खुइलेको रहेछ, एउटा पनि रौँ रहेनछ । हजुरआमाले निधार छाम्दै भन्नुभयो– ‘बाबुको निधार कति ठुलो रैछ ? धेरै भाग्यमानी रहिछे ज्ञानु ।’ भाइले देब्रेतिरबाट आँखा सन्काउँदै मुख कच्याक–कुचुक पार्यो । मनमनै आफैलाई धिक्कारेँ ‘तालु खुइले दुलाहा मैलाई पर्नुपर्ने ?’

read more

साहित्यिक युगनिर्माता शारदा र ऋद्धिबहादुर मल्ल

  विजय चालिसे सुरुमा नेपाल बाहिरबाट प्रारम्भ भएको नेपाली साहित्यिक पत्रकारिताको इतिहास पनि गोरखापत्रको सहयोग बिना पूर्ण बन्न सक्दैन । नमुनाका लागिसमेत कतै उपलब्ध हुन
read more

नेपाली साहित्यमा महत्तम प्राप्ति भित्र्याउने पत्रिका–‘प्रगति’

रोचक घिमिरे ‘प्रगति’ साहित्यिक पत्रिका नारायणप्रसाद बाँसकोटाको सम्पादन–प्रकाशनमा २००९ सालमा प्रकाशित भएको हो । त्यसो त यो पत्रिकालाई डा.ईश्वर बरालले २००८ सालमा र ग्रीष्म बहादुर
read more

गीत

गोविन्द विनोदी तिम्रो माया छातीभरि सजाएर राख्छु आमा तिम्रो नाउँको ज्योति सधैँ जगाएर राख्छु आमा विदेशीको छाया कैल्यै यो माटोमा पर्न दिन्नँ कसैलाई काँडा मैले
read more